ایمنی جمعی در برابر کرونا معیوب و خطرناک است؟

نامه‌ی سرگشاده‌ای که به امضای ۸۰ پژوهشگر بین‌المللی رسیده است، از استراتژی ایمنی جمعی برای مهار عفونت ویروس کرونا انتقاد می‌کند.

براساس نامه‌ی جدیدی که ۸۰ تن از پژوهشگران بین‌المللی آن را امضا کرده‌اند، ایده‌ی استفاده از ایمنی جمعی برای مدیریت دنیاگیری کووید ۱۹ (که در آن به افرادی که درمعرض خطر کمتری قرار دارند، اجازه داده می‌شود به زندگش عادی خود برگردند و درمعرض عفونت طبیعی قرار گیرند) رویکردی معیوب و خطرناک است.

نامه‌ی مذکور که روز چهارشنبه (۱۴ اکتبر) در مجله‌ی The Lancet منتشر شد، به‌نظر می‌رسد پاسخی به «بیانیه برینگتون بزرگ» باشد. بیانیه‌ی مذکور پیشنهادی است که اوایل ماه جاری به‌وسیله‌ی سه پژوهشگر منتشر شد که خواستار پایان ‌دادن به محدودیت‌های کووید ۱۹ درجهت رسیدن به ایمنی جمعی بودند. براساس این بیانیه، در چنین رویکردی به افراد جوان و سالم اجازه داده می‌شود به زندگی عادی خود برگردند و دربرابر ویروس ایمنی ایجاد کنند؛ درحالی‌که از جمعیت‌های آسیب‌پذیر محافظت می‌شود. گفته می‌شد بیانیه‌ی مذکور به‌وسیله‌ی ده‌ها هزار کارشناسان و پزشک و نیز عموم مردم امضا شده است؛ اگرچه به گزارش گاردین، پس از اینکه مشخص شد بسیاری از امضاها جعلی هستند، این سند جنجال بیشتری به پا کرد.

نامه‌ی جدید که «یادداشت جان اسنو» نام دارد (جان اسنو همه‌گیرشناسی است که برای اولین ‌بار، شیوع وبا در لندن را به پمپ آب آلوده‌ مرتبط دانست)، این مفهوم از ایمنی جمعی را «استدلالی غلط که با شواهد علمی حمایت نمی‌شود»، می‌خواند. به‌گفته‌ی نویسندگان که شامل کارشناسان بهداشت عمومی، همه‌گیرشناسی، ویروس‌شناسی، بیماری‌های عفونی و دیگر زمینه‌های علمی می‌شود، شواهد نشان می‌دهد که نمی‌توان شیوع کنترل‌نشده کووید ۱۹ را به بخش‌های خاصی از جامعه محدود کرد. آن‌ها نوشتند: «انتقال‌کنترل‌نشده در افراد جوان‌تر موجب خطر بیماری و مرگ‌و‌میر در کل جامعه می‌شود.» علاوه‌براین، درک اینکه چه کسی دربرابر کووید ۱۹ آسیب‌پذیر است، پیچیده است و حتی افراد جوان و ظاهرا سالم پس از عفونت کووید ۱۹ دچار علائم ماندگار بیماری می‌شوند.

همچنین، هیچ مدرک محکمی مبنی براینکه افراد پس از عفونت طبیعی کووید ۱۹ دارای ایمنی پایداری می‌شوند، موجود نیست. بنابراین اجازه دادن به اینکه افراد بیشتری دچار بیماری شوند، به دنیاگیری کووید ۱۹ پایان نمی‌دهد بلکه منجر به همه‌گیری‌های مکرر می‌شود و بار زیادی را روی اقتصاد و کارکنان مراقبت‌های بهداشتی تحمیل می‌کند.

طبق این یادداشت، در شرایطی که بسیاری از کشورها با موج دوم کووید ۱۹ مواجه هستند، عمل قاطع و فوری حیاتی است. براساس این نامه، در کوتاه‌مدت احتمالا محدودیت‌هایی برای کاهش انتقال و مهیا کردن فرصتی برای کشورها برای ترمیم سیستم‌های پاسخ ناکارآمد دربرابر دنیاگیری برای پیشگیری از دستورهای خانه‌نشینی در آینده مورد نیاز است. هدف از این محدودیت‌ها سرکوب مؤثر عفونت‌های ویروس عامل کووید ۱۹ (SARS-CoV-2) تا سطوح پایینی است که تشخیص سریع شیوع‌های محلی و پاسخ سریع را ممکن سازد؛ به‌طوری‌که زندگی بدون نیاز به محدودیت‌های کلی بتواند به حالت تقریبا عادی برگردد.

نظر شما چیست؟